Ćwiczenia logopedyczne


    Szanowni rodzice, wybrane ćwiczenia logopedyczne wykonujemy razem z dzieckiem ok. 10 minut dziennie.

     

    Ćwiczenia oddechowe
    Oddychanie to niezbędna czynność fizjologiczna, która jest podstawą dobrej wymowy. Ćwiczenia oddechowe najlepiej przeprowadzać przy otwartych oknach. Działają one uspokajająco, rozładowują napięcie emocjonalne i psychiczne oraz wpływają dobrze na zdrowie dziecka.
    Cele ćwiczeń oddechowych to:
    - pogłębienie oddechu;
    - rozruszanie przepony;
    - zróżnicowanie fazy wdechowej i wydechowej;
    - wyrabianie umiejętności pełnego i szybkiego wdechu oraz wydłużanie fazy wydechowej;
    - dostosowanie długości wydechu do czasu trwania wypowiedzi.
    Proponowane ćwiczenia oddechowe:
    - Robienie kleksów z farby wodnej, dmuchanie na nie przez słomkę z różną siłą i pod różnym kątem. Rozdmuchiwana farba przypomina barwne kwiaty.
    - Dmuchanie na plastikowe mini zabawki na kółkach, z taką siłą, aby mogły się przemieszczać.
    - Dziecko trzyma w dłoni mały kłębek wełny. Po głębokim wdechu nosem wydmuchują powietrze ustami wprawiając tym samym kłębek w ruch.
    - Zabawa w „Rozpędzanie chmurek”. Dziecko leży swobodnie na plecach. Nogi są ugięte w kolanach, stopy oparte o podłogę, ręce leżą wzdłuż tułowia. Wciąga powietrze nosem, swobodnym, płynnym ruchem unosząc ręce w górę i stara się rozpędzić przed sobą chmurki. Ponieważ ręce nie rozpędziły chmurek, wracają do pozycji wyjściowej. Wówczas dmuchaniem stara się rozpędzić chmury.
    - Zabawa z piórkiem. Dziecko swobodnie poruszają się, trzymając w dłoni ptasie piórko. Podrzucają je do góry, a następnie dmucha na nie tak, aby jak najdłużej unosiło się w powietrzu.

    - Dmuchanie na świecę w taki sposób, aby płomień wyginał się, ale nie zgasł.
    - Puszczanie baniek mydlanych. Mobilizowanie dziecka do wykonania jak największej bańki mydlanej.
    - Dziecko bierze, do ręki rurkę i poprzez nią stara się dmuchać na swoją dłoń albo na watkę umieszczoną na dłoni.
    - Zabawa w „Gotowanie wody”. Dziecko dmucha przez rurkę zanurzoną w wodzie tak, aby tworzyły się pęcherzyki powietrza na jej powierzchni. Musi dmuchać długo, krócej, jak najkrócej, słabo, mocno, bardzo mocno, woda gotuje się, kipi itp.
    - Wydmuchiwanie kółek z pary na lustrze.
    - Granie na organkach, piszczałce, gwizdanie itp.

    Ćwiczenia narządów artykulacyjnych
    Warunkiem prawidłowego wymawiania wszystkich głosek jest sprawne działanie narządów artykulacyjnych.
    Celem ćwiczeń jest:
    - usprawnianie języka, warg, podniebienia miękkiego oraz żuchwy;
    - opanowanie przez dzieci umiejętności świadomego kierowania ruchem narządów artykulacyjnych;
    Ćwiczenia szczęki dolnej
    - Opuszczanie i unoszenie dolnej szczęki. Wymawianie (a) przy szeroko otwartej buzi i powolne zamykanie buzi.
    - Zabawa „Grzebień”. Dziecko zakłada dolne zęby na górną wargę i poruszają nimi. Potem cofa żuchwę. Następnie zakładają górne zęby na dolną wargę i brodę i porusza nimi na boki.
    - Dziecko naśladuje ziewanie, wykonując przy tym ruchy rąk, przeciągając się, wyginając.
    -  Głęboki wdech nosem i wydech ustami z jednoczesnym wymawianiem głoski (a). Tak samo wymawiamy (o), (u).
    - Wykonywanie ruchów żucia.

    Ćwiczenia warg
    - Rysowanie wargami. Dziecko rysuje koło wargami – wargi wysuwają się do przodu, tworzą dzióbek, wykonuje ruchy koliste w obie strony. Następnie rysuje kreskę poziomą wargami – wargi są ściągnięte w dzióbek, przesuwają się w prawo i w lewo. Po chwili rysuje kreskę pionową – tworzy dzióbek, przesuwa go w górę i w dół. Potem rysuje smutną minę – warga dolna zakrywa górną. Po niej robi śmieszną minkę – usta zamknięte – uśmiech. Na pożegnanie wysyła całusy.
    - Powtarzanie samogłosek, wargi są mocno ściągnięte (a-o), (e-o), (u-i),(a-u), oraz całego ciągu: (a, e, o, u, i, y).
    -  Zły pies – naśladujemy złego psa – unosimy górną wargę, pokazujemy zęby. Dziecko może również naśladować warczenie psa.
    -  Potrzebny nam lejek, ale go nie mamy - robimy go z warg.
    -  Dziecko zamienia się w „chudzielca” wciąga policzki. Potem jest „grubaskiem” nadyma policzki.
    -  Nabieranie powietrza najpierw pod wargę górną, potem pod dolną.
    - Chcemy pocałować mamę, ale ona jest daleko - musimy wysunąć wargi do przodu, cmokamy.
    - Układanie dolnej wargi na górną i górnej na dolną.
    - Wargi układają w kształcie szerokiego lejka.
    - Głodne rybki - powoli otwieramy i zamykamy wargi tworząc koło, jakby mówiły „po”.
    - Wysuwanie wargi do przodu i robienie ryjka świnki. Na górnej wardze położenie ołówka i jak najdłużej utrzymanie go w tej pozycji.
    - Deszcz - schwytanie wargami kropli deszczu - uniesiona do góry głowa, wargi „chwytają” krople, dziecko je „wypija”.
    - Malowanie dziecku warg pomadką. Następnie dziecko robi na kartce papieru „całuski”.
    -  Wysuwanie warg do przodu. Ściągnięcie ich i dmuchanie lekko przez nie.
    - Ssanie górnej i dolnej wargi.
    - Półuśmiech – odciąganie na przemian kącików ust.

    Ćwiczenia języka
    - Dziecko wykonuje szybkie i energiczne ruchy języka. Wysuwa język na zewnątrz jamy ustnej, następnie chowa go do środka.
    - Jak żmija porusz językiem - długi, cienki, ruchliwy język, wysuwający się we wszystkie strony.
    - Wysuwanie języka do przodu, unoszenie go nad górną wargę, potem opuszczanie dobrody.
    - Pyszny cukierek – dziecko wypycha raz jeden policzek ostrym czubkiem języka, udając, że trzyma w buzi landrynkę, można sprawdzić twardość „ cukierka” dotykając policzek palcem.
    - Zmęczony piesek – dziecko naśladuje pieska, który głośno oddycha i język ma mocno wysunięty na brodę.
    - Unoszenie języka za górne zęby.
    - Oblizywanie górnych zębów.
    - Unoszenie języka do nosa i wywijanie go na brodę.
    - Klaskanie językiem: czubkiem i środkiem języka.
    - Zwijanie języka w rulonik.
    - „Mycie” zębów językiem.
    - Lizanie czubkiem języka kawałeczka czekolady umieszczonego na podniebieniu.
    - Przeciskanie języka między zębami.
    - Wciąganie przez rurkę do napojów skrawków papieru, ryżu itp. A następnie przenoszenie ich do pudełeczka.

    Ćwiczenia podniebienia miękkiego
    - Dziecko bierze w usta rurkę, wciąga przez nią powietrze. Musi tak wciągnąć powietrze, aby do rurki przyssały się kolorowe kółeczka. Następnie przenosi je na obrazek biedronki i układają na niej kropki z tych kółeczek.
    - Energiczna wymowa połączeń głosek z uwzględnieniem tylnojęzykowych zwartych (k – g): kuk, ugu, oko, uk – ku, ug – gu.
    - Głębokie oddychanie przez jamę ustną przy zaciśniętych nozdrzach i przez jamę
    nosową, przy zamkniętej jamie ustnej.
    - Nabranie powietrza nosem i zatrzymanie go w jamie ustnej. Policzki są „nadęte”. Nos zatykamy i nadymamy policzki, a następnie połykamy powietrze.
    - Ssanie „smoczka”.
    - Chrapanie, naśladowanie kaszlu.
    - Żywe lusterko – robienie różnych min. Dziecko stoi naprzeciwko rodzica. Rodzic wykonuje wymyśloną przez siebie minę, dziecko je naśladuje. Następnie należy zamienić się rolami.
    - Oddychanie wyłącznie przez usta lub wyłącznie przez nos.
    - Płukanie gardła ciepłą wodą.

    Ćwiczenia fonacyjne
    Fonacja oznacza zdolność do wydawania głosu i posługiwania się głosem.
    Cele ćwiczeń fonacyjnych:
    - prawidłowe wydobycie głosu do uzyskania efektu dźwiękowego w jamie ustnej;
    - rozluźnienie mięśni krtani i aparatu artykulacyjnego;
    - wyrobienie umiejętności modulowania siły natężenia głosu;
    Proponowane ćwiczenia fonacyjne:
    - Wymawianie samogłosek (a, o, u, e, y, i). Najpierw pojedyncze samogłoski, potem przedłużone dźwięki.
    - Na jednym wydechu, z taką samą siłą wymawianie trzech samogłosek: (aou), a następnie (eyi).
    - W pozycji leżącej dziecko wymawia połączenia mmmaaa, mmmooo, mmmuuu.
    - Wymawianie krótkiego zdania szeptem, półgłosem, głosem pełnym i krzycząc.

     

     

    Bibliografia:
    1. Antos D., Demel G., Styczek I. „Jak usuwać seplenienie i inne wady wymowy”, Warszawa 1967, PZWS;
    2. Demel G. „Minimum logopedyczne nauczyciela przedszkola”, Warszawa 1983, WSiP,
    3. Demel G. „Elementy logopedii”, Warszawa 1982, WSiP,
    4. Diener E. „Profilaktyka zaburzeń mowy”, Kielce 1999, Wydawnictwo Pedagogiczne ZNP;
    5. Rodak H. „Terapia dziecka z wadą mowy”, Warszawa 2002, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego,
    6. Sachajska E. „Uczymy poprawnej wymowy”, Warszawa 1982, WSiP,
    7. Skorek M. „Oblicza wad wymowy”, Warszawa 2001, Wydawnictwo Akademickie „Żak”,
    8. Spałek E., Piechowicz-Kułakowska C. „Jak pomóc dziecku z wadą wymowy”, Kraków 1996, Oficyna Wydawnicza „Impuls”,
    9. Styczek I. „Logopedia”, Warszawa 1981, PWN;
    10. Wioletta Orowska „Zestaw ćwiczeń do wykorzystania przez nauczyciela szkoły specjalnej”.

     

     


    Galeria zdjęć:

    • Ćwiczenia logopedyczne
    • Ćwiczenia logopedyczne







    deklaracja dostępności | polityka prywatności

    Wszystkie Prawa Zastrzeżone © 2021 Publiczne Przedszkole w Starych Siołkowicach Projekt i wykonanie WEBSONAL