REKRUTACJA DO PRZEDSZKOLA PUBLICZNEGO W STARYCH SIOŁKOWICACH W ROKU SZKOLNYM 2024/2025 (zobacz więcej)

JAK POMÓC DZIECKU W NAUCE MÓWIENIA

    JAK POMÓC DZIECKU W NAUCE MÓWIENIA

    1. Zachęcajmy dziecko do naśladowania odgłosów otoczenia, samemu dając przykład, ale uważnie przysłuchując się efektom uzyskanym przez dziecko.

    2. Łączmy nazywanie z konkretnym obiektem, a więc z obrazkami czy widzianym przez dziecko przedmiotem, osobą, zjawiskiem. Posługujmy się książkami i ilustracjami
    o wyrazistym rysunku lub komentujmy aktualne wydarzenia z najbliższego otoczenia w czasie ich trwania.

    3.Organizujmy wspólne "zabawy buzią": dmuchanie baniek mydlanych, nadmuchiwanie gumowych zabawek, gwizdanie, nadymanie policzków, parskanie czy syczenie.

    4. Starajmy się łączyć wydawanie różnych dźwięków i naśladowanie odgłosów z ruchami rąk i całego ciała, tzw. mowa ciała.

    5. Zwróćmy uwagę na ćwiczenia dłoni. Zręczność rąk ma związek ze sprawnym artykułowaniem i mówieniem. Pomagajmy dziecku nawlekać koraliki, budować wieżę
    z klocków, domek z kart lub twórzmy z nim świat z modeliny lub plasteliny.

    6. Starajmy się nie wyręczać dziecka w wypowiadaniu życzeń i opowiadaniu wrażeń. Nie podpowiadajmy mu bezustannie, co ma powiedzieć. Pozostawmy mu swobodę w doborze słów. Starajmy się sprowokować wypowiedź, a te dopiero poprawiajmy.

    7. Gdy dziecko mówi po swojemu, powtarzajmy po nim tę samą treść w poprawionej gramatycznie formie.

    8.Opowiadając dziecku bajkę czy interpretując scenkę przedstawioną na obrazku starajmy się mówić prostymi, krótkimi zdaniami. Nie zasypujmy dziecka lawiną słów, których znaczenia nie rozumie i nie będzie potrafiło ich wykorzystać. W taki sam sposób odpowiadajmy dziecku na jego pytania. Sprawdzajmy, czy śledzi tok naszych myśli, rozumie wszystkie wyrazy, zadając mu pytania i ewentualnie podpowiadając odpowiedzi. W tym celu  naprowadzajmy dziecko na właściwy wyraz, pokazujmy daną rzecz na obrazku mówiąc początek wyrazu.

    9. Komentujmy możliwie często to, co sami robimy i co robi dziecko, np.: "teraz mama prasuje, a później będzie gotowała zupę".

    10. Nigdy nie krytykujmy mowy dziecka w jego obecności ani w obecności innych dzieci, nie porównujmy go z rówieśnikami, nie stawiajmy ich za przykład pod tym względem. Uświadamianie bowiem dziecku, że jego mowa jest dla rodziców problemem i zmartwieniem, że są z niej niezadowoleni, wywoła skutek odwrotny do zamierzonego, zniechęci i zablokuje.

    11. Zawsze chwalmy dziecko, nie tylko za widoczne osiągnięcia, ale za każde próby i starania, udane ćwiczenie, nowy wyraz, powtórzenie, opowiadanie.

    12. Jeśli dwulatek nie mówi więcej niż parę słów i przybywa ich bardzo mało, a trzylatek nie próbuje układać zdań - pamiętajmy: to najwyższa pora, by zasięgnąć porady specjalisty.

    Lepiej okazać w tej kwestii nadwrażliwość i troskę niż brak umiejętności przewidywania
    i przykre w skutkach w dalszej edukacji dziecka porażki.

     

    RODZICE - kilka rad jak uniknąć wad:

     

    Nie mów nigdy do dziecka niepoprawnie pod względem gramatycznym, staraj się unikać zdrobnień i  neologizmów.

    - Zawsze stosuj słowa i zwroty utrwalone podczas ćwiczeń w rozmowach codziennych.

    - Nie zapominaj o częstym okazywaniu swojemu dziecku zadowolenia i akceptacji,

    - Pamiętaj, że nauka wymowy nie powinna ograniczać się tylko do ćwiczeń z logopedą
    w formie zabawy, ale i winna być kontynuowana w ciągu całego dnia.

     

     

    Co robić, aby mowa była piękna? 

    -        mówić spokojnie, bez pośpiechu,

    -        świadomie ćwiczyć się w ustnych wypowiedziach,

    -        czytać głośno, otwierając szeroko usta,

    -        słuchać mowy swojej i innych

    -        nauczyć się „czuć” swoją mowę:

    -        mów i czuj swoje ciało,

    -        wykorzystuj zmysły: wzrok, słuch, czucia,

    -        odpowiednio korzystaj z gestu i mimiki,

    -        skorzystaj z pomocy logopedy, aby nauczyć się prawidłowej wymowy głosek, których nie potrafisz dobrze wymówić.

    Bibliografia : 

    1.Antos D., Demel G., Styczek I.: Jak usuwać seplenienie i inne wady wymowy, PZWS, Warszawa 1971

    2. Demel G.: Minimum logopedyczne nauczyciela przedszkola. WSiP, Warszawa 1998

    3. Minczakiewicz E. M.: Mowa, rozwój, zaburzenia, terapia, WSP, Kraków 1997

    4. Spałek E., Piechowicz-Kułakowska C.: Jak pomóc dziecku z wada wymowy, IMPULS, Kraków 1996

    5. Zaleski T.: Opóźniony rozwój mowy,PZWL, Warszawa 1992

    6. Demel G.: Wady wymowy, PZWL Warszawa, 1979 

     



    deklaracja dostępności | polityka prywatności

    Wszystkie Prawa Zastrzeżone © 2024 Publiczne Przedszkole w Starych Siołkowicach Projekt i wykonanie WEBSONAL